Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

ZDOLNOŚCI SPECJALNE CZ. II

W nowszych badaniach próbowano innymi sposobami znaleźć odpowiedź na pytanie, czy rodzaj zaangażowanych analizatorów może odgrywać istotną rolę w uczeniu się osobnika ze względu na jego cechy indywidualne. Postawiono na przykład pytanie, czy pamięć dynamiczna jest właściwością ogólną, czy też właściwością odrębną poszczególnych analizatorów? W badaniach poświęconych temu zagadnieniu zajmowano się korelacją między wskaźnikami pamięci uzyskiwanymi w następstwie działania bodźców na różne analizatory (Włodarski, 1964). Badania przeprowadzono w obrębie trzech analizatorów: słuchowego, wzrokowego i kinestetycznego, posługując się prostymi bodźcami, co do których można przypuszczać, że percepcja ich dokonuje się w sposób względnie izolowany. Bodźce każdego rodzaju różniły się między sobą w takim stopniu, że przy następstwie natychmiastowym ocena ich wzajemnego stosunku była zawsze prawidłowa. Różnice były jednak tak nieznaczne, że osoby badane nie potrafiły przyporządkować poszczególnym bodźcom określonych nazw – możliwość werbalizacji została wyeliminowana.

Stwierdzono brak korelacji, uzyskane dane wskazują, że trwałość śladów pamięciowych wrażeń zmysłowych – w przypadku, gdy bodźce nie są werbalizowane – jest odrębną właściwością poszczególnych analizatorów.

Fakt odrębności badanych cech pamięci w zakresie różnych analizatorów nasunął przypuszczenie, że u każdego osobnika pamięć wiąże się nie tyle z ogólnymi właściwościami tkanki nerwowej, co z cechami ana- tomiczno-czynnościowymi poszczególnych analizatorów. Dalsze badania wykazały, że zależność ta rzeczywiście istnieje. Stwierdzono korelację dodatnią między trwałością śladów pamięciowych wrażeń a czułością w obrębie analizatora kinestetycznego. Wyniki potwierdzone zostały w badaniu analizatora wzrokowego (Włodarski, 1964).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.