Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

Zastrzeżenia w psychologii klasycznej

Jak wspomniano, wobec psychologii klasycznej wysuwano poważne zastrzeżenia. Wystąpił z nimi m. in. M. Wertheimer, autor „Eksperymentalnych badań nad widzeniem ruchów” (1912). Jego poglądy i działalność, jak również prace W. Kohlera, K. Koff- ki i F. Krugera zadecydowały o powstaniu tzw. psychologii postaci lub całości. U podstaw tego nowego kierunku leżało przekonanie, że życie psychiczne nie jest wiązką elementów, lecz składają się nań złożone całości, których sztuczne rozbicie na elementy -zniekształca obraz doznań psychicznych człowieka. Podejście to, mimo różnych przemian, utrzymywało się w psychologii, a mozaikowy obraz psychiki należy już zdecydowanie do schematów poznawczych psychologii dawnej. W pracach psychologów postaci problematyka psychologiczna życia codziennego występuje jedynie marginesowo. Natomiast na teorii postaci oparł się K. Lewin konstruując własną teorię opisu sytuacji, w jakich znajduje się człowiek (np. w sytuacji typu konfliktowego) oraz – jego zachowań i osobowości. Lewin wprowadził m. in. pojęcie pola psychologicznego, w obrębie którego znajdują się różne czynniki wzbudzające tendencję do dążenia lub unikania, wyrażane w postaci wektorów, starając się również inne, złożone sytuacje, ujmować w terminach zapożyczonych z topologii. „Psychologia topologiczna”, mimo szczegółowej analizy aktualnego układu sił działających na człowieka w różnych sytuacjach i opracowania ich modeli przestrzennych, nie odegrała większej roli jako teoretyczna podstawa badań doświadczalnych nad zachowaniem. Lewin, wybitny eksperymentator, był autorem oryginalnych badań, m. in. nad procesami motywacyjnymi. Badania te jednak nie podtrzymały koncepcji topologicznych uważanych na ogół za chybio- ną próbę opisu osobowości i zachowań człowieka (por. I. D. London, 1944, zwł. s. 290-291, oraz B. Zawadzki, 1970, s. 76).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.