Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

Wytwarzanie odruchów warunkowych

Zasadnicze różnice między człowiekiem a zwierzętami stwierdzono w wytwarzaniu odruchów śladowych, gdy reakcja występuje dopiero w jakiś czas po zakończeniu działania bodźca warunkowego. Odruchy te znacznie szybciej wytwarzają się u człowieka. Odznaczają się one większą niż u zwierząt specyficznością (wykazują mniejszy zakres generalizacji) i trwałością. Tempo ich wygasania nie tak szybkie jak u zwierząt jest zbliżone do tempa wygasania innych odruchów warunkowych (Krasno- gorski, 1954, 1958).

Wytwarzanie odruchów warunkowych również i u zwierząt nie dokonuje się wyłącznie drogą wielokrotnego łączenia bodźca warunkowego ze wzmocnieniem. W pewnych sytuacjach obserwuje się nagłe tworzenie związków. Oprócz klasycznego warunkowania wyróżniono warunkowanie instrumentalne, odruchy warunkowe II typu i ich odmiany na tyle różne, że wytworzone związki posiadają odrębne cechy (Konorski i Miller, 1933: Konorski, 1968). U człowieka nowe związki powstają często w rezultacie uogólnień dokonywanych na podłożu dawniejszego doświadczenia. Wielokrotne wzmacnianie czynników obojętnych jest tylko jedną z form tworzenia się odruchów warunkowych. Powstają one ponadto drogą irradiacji, poprzez krzyżowe łączenie elementów dawnego doświadczenia, metodą prób i błędów (reakcja prawidłowa utrwala się od razu), przez naśladownictwo różnego rodzaju, drcgą wybiórczej irradiacji między pierwszym a drugim układem sygnałów (Elkonin, 1960).

Ostatnia z wymienionych form tworzenia się odruchów warunkowych w sposób absolutnie wyłączny charakteryzuje tylko człowieka. Chodzi tu o reakcje na bodźce będące odpowiednikami (z innego układu sygnałów) tych bodźców, na które wytworzono uprzednio odruchy. W przypadku bodźców pierwszosygnałowych są to słowa określające je prawidłowo, w przypadku słów – ich niewerbalne desygnaty.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.