Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

Wyniki badań Humphreysa

Związki wytwarzane przez wzmacnianie sporadyczne z reguły są bardziej odporne na wygasanie. Dotyczy to sytuacji, gdy wytworzony związek przestaje być wzmacniany, to znaczy, że po bodźcu warunkowym lub reakcji instrumentalnej nie następuje wzmocnienie. W przypadku uprzedniego stosowania wzmocnień sporadycznych wygasanie następuje znacznie wolniej niż wtedy, gdy wzmocnienia stosowane były w sposób ciągły. Zjawisko to opisane przez Humphreysa (1939 a) bywa nazywane jego imieniem.

W pomysłowych eksperymentach z 3 grupami studentów Humphreys wytwarzał trzema różnymi sposobami odruch mrugania na światło, stosując jako bodziec bezwarunkowy podmuch powietrza. Jeden ze sposobów polegał na wzmacnianiu 50-procentowym, drugi – z zastosowaniem tej samej liczby prób – na wzmacnianiu ciągłym, trzeci – z zastosowaniem tylko połowy prób – również na wzmacnianiu ciągłym. Poziom wyuczenia (częstość reakcji warunkowych) był nieco wyższy w grupach, w których stosowano wzmacnianie ciągłe.

Po wytworzeniu odruchu mrugania na światło następowały 24 próby z wygaszaniem (bez wzmocnienia). W obydwu grupach, w których stosowano wzmocnienie ciągłe (grupa I i III), częstość reakcji warunkowych spadła bardzo znacznie już cd drugiej próby z wygasaniem i do końca utrzymywała się na niskim poziomie (ogółem 32,5%). W grupie, w której zastosowano wzmocnienie 50-procentowe (grupa II), nieznaczny spadek częstości reakcji warunkowych zaznaczył się od 4 próby i do końca eksperymentu częstość ta utrzymywała się na poziomie znacznie wyższym (cgółem 60%). Wyniki przedstawione są na rys. 38.

Wyniki swoje potwierdził Humphreys w analogicznych badaniach na innym materiale, stosując jako bodźce dwa światła następujące po sobie i odwołując się do werbalnego przewidywania wystąpienia drugiego światła po zadziałaniu bodźca pierwszego (Humphreys 1939b). W przypadku uprzedniego stałego następstwa świateł (wzmocnienie 100-procentowe) wygaszenie przewidywania, że po pierwszym świetle zapali się drugie, na skutek stosowania wyłącznie tylko światła pierwszego, następowało bardzo szybko i po kilku próbach częstość przewidywań była bliska zeru. W przypadku zaś niestałego uprzedniego następstwa świateł (wzmocnienie 50- procentowe) wygaszenie przewidywania, że zapali się drugie światło, następowało znacznie wolniej.

Również późniejsze badania innych autorów wskazują na prawidłowość sformułowanych uogólnień. (Jenkins i Rigby, 1950: Jenkins, McFann i Clayton, 1950: Notterman, Schoenfeld i Bersh, 1952: Wikę 1953: Freides, 1957).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.