Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

Wycofywanie się z życia cz. II

W procesie wycofywania się z życia występują zna- zne różnice indywidualne. Niektórzy ludzie starsi uporem bronią się przed ograniczeniem swych obo- iązków i zakresu pracy oraz przekazaniem odpowie- zialności, inni odmawiają przejścia na rentę aż do zasu, gdy zmusi ich do tego choroba. Bywają też tacy, tórzy do końca życia są aktywni i związani ze świa- em. Odrzucają nawet najbardziej życzliwe propozycje rzerwania zajęć, które były w ich życiu najważniej- ze: pracy zawodowej, prowadzenia własnego przedsię- iorstwa, aktywności kulturalnej lub naukowej, obo- iązków społecznych i obywatelskich. Niewielu lu- ziom odpowiada możliwość zamieszkania w domu pieki, w warunkach bez wątpienia wygodnych, ale otoczeniu obcym. Nie chcą porzucać swego domu stracić poczucia niezależności.

Pomimo tej uporczywej walki pewnego rodzaju wy- cofanie się z życia musi nastąpić, gdyż człowiek starj odczuwa brak sił fizycznych i umysłowych. Jest tc właściwe dla wieku podeszłego rozwiązanie niektórycł problemów przystosowania się, związane z nową oceną własnej pozycji społecznej. W warunkach idealnycl proces postępuje stopniowo wraz ze spadkiem zdolności biologicznych i psychicznych człowieka i zgodnie z potrzebami społeczeństwa. Normalnie przebiegający proces wycofywania się z życia oznacza zazwyczaj, słabnie lęk przed śmiercią.

Wycofywanie się z życia nie jest procesem wyłącznie negatywnym. Starsi ludzie mogą doskonale podejmować czynności dotychczas dla nich niedostępne, mo gą powracać do swych zainteresowań i hobby, które z różnych przyczyn porzucili we wcześniejszym okre-j sie życia. Wycofywaniu się z niektórych obowiązków może towarzyszyć podejmowanie nowych zajęć i nowe zaangażowanie. W ostatecznym rachunku jednak czło-j wiek stary zmniejsza zakres swej aktywności i liczbę kontaktów z innymi ludźmi. Stopniowo separuje swoje życie od życia innych. Słabną związki funkcjonalne i uczuciowe, osobiste problemy i warunki życia stają się najważniejsze. Nic w tym dziwnego, że człowiek star) staje się bardziej egocentryczny w miarę jak słabnę jego siły fizyczne i psychiczne. Trudniejsze równiej jest porozumienie się z nim i uzgadnianie poglądowi Jeśli posiada własne dochody, pragnie korzystać z od-j zyskanej niezależności i bardziej otwarcie wypowiade swe poglądy i wyraża uczucia. Jest bowiem uwolnio-j ny od wielu ograniczeń wieku młodego: problemów ro-j dzinnych, kariery zawodowej, wymagań społecznych|

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.