Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

WARUNKI NIEZBĘDNE DLA PRAWIDŁOWEGO ROZWOJU NIEMOWLĘCIA CZ. II

W I kwartale życia należy położyć nacisk na dostarczenie dziecku bodźców wzrokowych i słuchowych. Już począwszy od 2 mies.ż. powinno się zawieszać nad łóżkiem niemowlęcia (i często zmieniać) kolorowe, czasami błyszczące zabawki. Zabawka musi wisieć w miejscu dobrze widocznym dla niemowlęcia. Należy poza tym zbliżać się do dziecka z różnymi przedmiotami i zabawkami w ręku, poruszając, nimi przed oczami dziecka, dostarczać mu różnych niezbyt silnych bodźców dźwiękowych (grzechotki, dzwoneczki), zagadywać do niego miłym, łagodnym, przyjaznym tonem, uśmiechając się przy tym.

W II kwartale należy położyć nacisk na kształcenie ruchów dziecięcych, związanych ściśle z dalszym rozwojem jego spostrzeżeń. Niemowlę powinno spędzać swój okres czuwania w taki sposób, aby mogło zmieniać pozycję ciała, a więc np. w kojcu. Zabawki w tym okresie powinny znajdować się nie tylko w zasięgu wzroku, ale również i ręki dziecka, a kontakt przedmiotowy (czyli za pośrednictwem przedmiotów) osoby dorosłej z dzieckiem musi je ‚pobudzać do czynności chwytania. W tym okresie dziecko powinno słyszeć jak najczęściej głos ludzki i mowę ludzką, związane z konkretnymi sytuacjami i przedmiotami.

W III kwartale dziecko musi mieć możliwość coraz częstszego, bezpośredniego kontaktu z przedmiotami, tak by mogło je trzymać w rękach, obmacywać, uderzać jednym przedmiotem o drugi, rzucać itp. Dorośli powinni wymawiać wyraźnie nazwy widzianych przez dziecko przedmiotów: można też wprowadzać pewne uproszczenia dźwiękowe (np. pies – hau-h.au, zegar – tik-tak itp.). Należy pobudzać dziecko do zmiany pozycji ciała (np. w kojeu), a gdy jest wesołe i ożywione-prowokować je do gaworzenia.

W IV kwartale dziecko musi mieć zapewnioną możliwość poruszania się po całym pokoju lub dużej jego części: nie może, tak jak poprzednio, spędzać większości cżasu w kojcu. Należy mu dostarczać przedmiotów do oparcia przy staniu i chodzeniu (pod koniec IV kwartału) oraz zapewnić coraz częstsze okazje do wykonywania najprostszych czynności na polecenie słowne dorosłego (np. pokaż lalę, gdzie lala, daj lalę, zrób „pa” itp.). Powinno się także pobudzać dziecko do wymawiania najczęściej słyszanych słów (ma-ma, ta-ta, pa-pu itp.). Trzeba umożliwić mu również coraz lepsze poznawanie użytkowych właściwości przedmiotów, a zarazem stwarzać okazję do coraz ściślejszego obcowania przedmiotowego i słownego z człowiekiem dorosłym.

Prawidłowo wychowane roczne dziecko:- to dziecko ruchliwe, żwawo raczkujące, stojące samodzielnie: zaczynające chodzić z podparciem: dziecko takie potrafi pić z filiżanki, otwierać pudełeczka, piętrzyć przedmioty, podawać trzymany przedmiot osobie dorosłej na jej słownie wyrażone życzenie, rozumie znaczenie szeregu słów, a niektóre z nich umie wymawiać w określonym znaczeniu. Zdrowe, prawidłowo pod względem wychowawczym prowadzone niemowlę jest istotą radosną, gaworzącą, mówiącą niektóre słowa (ok. 5), głośno śmiejącą się i aktywnie nawiązującą kontakt ze światem ludzi i przedmiotów. Natomiast dziecko zaniedbane wychowawczo jest apatyczne, bierne, osowiałe albo też nadmiernie krzykliwe, ciągle płaczące, rozdrażnione. Drak wychowawczego starania odbija się wtórnie na fizycznym rozwoju niemowlęcia, analogicznie jak zaniedbania w zakresie pielęgnacji dziecka, jego higieny i odżywiania nie tylko wpływają niekorzystnie na rozwój fizyczny, lecz zaburzają także rozwój psychiki niemowlęcia. Prawidłowy rozwój fizyczny nie jest bowiem tylko niezbędnym warunkiem normalnego rozwoju psychicznego niemowlęcia, lecz również – w pewnych granicach – jego częściowym rezultatem.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.