Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

TERAPIA MUSICA MEDICA – DZIECI z DYSALIĄ

Muzyka jest sztuką, tak jak malarstwo, grafika, teatr czy też wiele innych dziedzin artystycznych. Ma ogromne znaczenie dla człowieka od pradawnych czasów. Poprzez nią człowiek może wyrazić swoje najgłębsze emocje, czyli to, co jest dla niego najważniejsze. Wielu z nas czerpie przyjemność ze słuchania muzyki, ale czy zastanawiamy się, dlaczego wywołuje to w nas tak wiele pozytywnych emocji? Czy zdajemy sobie sprawę, że muzyka ma działanie terapeutyczne? (…) Wyniki badań wskazują na to, iż:

– 1. Terapia nie miała wpływu na:

– a) umiejętność budowania zdań złożonych (ogólna ocena rozwoju mowy i języka została dokonana na podstawie rozmowy wstępnej):

– b) sprawność warg ocenianą według skali E. Stecko:

– c) sprawność aparatu artykulacyjnego ocenianą według prób dodatkowych:

– d) przebieg czynności fizjologicznych w obrębie aparatu mowy:

– e) zniwelowanie trudności ze słuchowym różnicowaniem par głosek opozycyjnych, spowodowanych zaburzeniem mowy oraz nieumiejętnością koncentracji uwagi (ocena słuchu fonematycznego):

– f) zmniejszenie liczby błędów popełnianych podczas próby na „Powtarzanie dźwięków w sylabach prostych i wyrazach, spowodowanych zaburzeniem mowy oraz trudnościami z koncentracją uwagi (ocena kinestezji artykulacyjnej).

– 2. Terapia miała niewielki wpływ na:

– a) sprawność aparatu artykulacyjnego ocenianą według skali E. Stecko:

– b) sprawność języka ocenianą według skali E. Stecko:

– c) poprawę artykulacji głosek zaburzonych ocenianą według skali punktowej.

– 3. Terapia miała nieduży wpływ na:

– a) wydłużenie wędzidełka podjęzykowego (ocena budowy aparatu artykulacyjnego):

– b) poprawę artykulacji głosek zaburzonych, przede wszystkim szeregu szumiącego, ocenianą według skali punktowo-procentowej.

Po przeprowadzeniu terapii w grupie eksperymentalnej trochę w większym stopniu aniżeli w grupie kontrolnej zmniejszyła się niepoprawność wymowy głosek szeregu szumiącego. Różnica jest jednak niewielka – grupa eksperymentalna wypowiedziała 2-3 wyrazy poprawniej pod względem artykulacji głosek szeregu szumiącego aniżeli grupa kontrolna.

Po przeprowadzeniu terapii w grupie eksperymentalnej zaobserwowałam u dzieci wydłużenie wędzidełka podjęzykowego, zaś w grupie kontrolnej jego budowa nie zmieniła się. Przyczyną tego było zwiększenie sprawności języka. Terapia miała niewielki wpływ na poprawę sprawności aparatu artykulacyjnego, a przede wszystkim – języka.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.