Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

Sugestia prestiżowa

W przeciwieństwie do poglądów, które w zjawiskach sugestii dopatrują się czegoś osobliwego, szereg nowszych badaczy w zakresie psychologii społecznej (między innymi L. L. Bernard) dochodzi do przekonania, iż w mechanizmie sugestii nie ma niczego „cudownego”, że da się i on sprowadzić do odruchów warunkowych, do kojarzenia. Stoją oni na stanowisku, że sugestioner odwołuje się w swojej sugestii do dobrze utartych szlaków nerwowych, do powiązań i skojarzeń, które od dawna utrwaliły się w umyśle osoby będącej przedmiotem jego oddziaływania. Takim bardzo mocnym powiązaniem jest łączność symbolów mowy z ich odpowiednikami wyobrażeniowymi i ruchowymi. Gdy zawołam nagle do człowieka idącego ulicą „stój”, to on nie zastanawiając się stanie, gdyż słowo to skojarzone jest u niego, jak u wszystkich ludzi, w sposób prawie nierozerwalny z odpowiednią formą zachowania się. Gdy nie wejdą w grę specjalne opory czy przeszkody, wezwanie nasze spowoduje odpowiedni czyn. Otóż do tego właśnie rodzaju mechanizmów apeluje sugestia i tłumaczy się ich istnieniem. Gdzie one jeszcze się nie uformowały, sugestia zostanie bez efektu. Idzie tylko o to, aby w chwili, gdy taki automatyczny związek powołujemy do działania, nie zaistniały u danego człowieka jakieś motywy, które każą mu zahamować zaktualizowanie się owego mechanizmu. Toteż wielce pomocne jest „zaskoczenie” człowieka w akcie sugestii. Gdy mam natomiast przLd sobą kogoś niechętnego, wrogo do mnie ustosunkowanego, skłonnego do opozycji, to moje szanse podziałania nań sugestią stają się minimalne.

W myśl powyższej teorii staje się zrozumiała podatność młodych ludzi, specjalnie dzieci, w stosunku do starszych. Mówi się w tych wypadkach często o tak zwanej sugestii prestiżowej, która zresztą czynna jest nie tylko w odniesieniu do dzieci. Dzieci widzą w starszych istoty poniekąd wyższe, obdarzone mocą i wiedzą, której one nie posiadają. Na tym tle wytwarza się między młodymi i starszymi stosunek podporządkowania („submisji”), skłaniający do poddawania się woli starszych. Stosunek ten podkreślany jest przez wychowanie, które przyzwyczaja dzieci do spełniania poleceń dorosłych. W wychowaniu domowym i szkolnym formuje się więc pewnego rodzaju nawyk, na którym może oprzeć się sugestia.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.