Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

Styl filozofowania Kazimierza Twardowskiego cz. II

Twardowski głęboko przejęty brentanowskim ideałem filozofii jako nauki będzie go urzeczywistniał w swoich pracach oraz szerzył z katedry we Lwowie. W roku 1894 Twardowski habilituje się na podstawie rozprawy Zur Lehre vom Inhalt und Gegenstand der Vorstellungen, pracy uchodzącej w jego dorobku za najważniejszą. W roku następnym powołany zostaje na katedrę we Lwowie, ziszczając marzenie o nauczaniu na uniwersytecie polskim. Lata lwowskie .Twardowskiego otwierają nowy okres jego życia, okres pracy pedagogicznej, ale także nowy, odimienny etap twórczości naukowej. Dotychczas Twardowski, działając w wiedeńskim środowisku naukowym o wybitnym poziomie wykształcenia filozoficznego i znacznym zaawansowaniu w rozstrzyganiu filozoficznych problemów w oparciu o wspólne kryteria pojęciowe, wnosił swój wkład do tej pracy, która bynajmniej nie była „organiczną pracą u podstaw”. We Lwowie tymczasem Twardowski zmuszony był, iprzez panujący tam z chwilą jego przybycia stan nauczania filozofii, przede wszystkim do przekazywania treści nauk filozoficznych, do zaszczepiania podstawowych umiejętności rzetelnej pracy filozoficznej: „przestał – jak powiada T. Kotarbiński – produkować teorie, oddał się uprawianiu umysłów”. Oddanie się pracy pedagogicznej, sprostanie wymogom panujących okoliczności, nie zdołało jednak odciągnąć Twardowskiego od twórczej pracy badawczej. W okresie lwowskim powstają rozprawy: O tak zwanych prawdach względnych (1900), O czynnościach i wytworach (1911), prace o rozstrzygającym znaczeniu dla antyrelatywistycznej postawy Twardowskiego, sprzeciwiającego się zarówno nadawaniu prawdzie charakteru okazjonalnego, jak też redukowaniu ważności poznania do prawidłowości życia psychicznego,

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.