Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

Społeczne ustosunkowanie osobowości

Jeśli społeczne ustosunkowanie osobowości jest określone przez system motywów, to każdy taki oddzielny, względnie stały i trwały motyw stanowi konieczny komponent ustosunkowania osobowości. Tak np. o stosunku jednostki do pracy mogą decydować motywy ideowe, motyw miłości własnej, ambicja i zainteresowanie danym zawodem. Jeśli w tym systemie dominują ideowe motywy obowiązku, odpowiedzialności, dążenie do twórczości, to cały system określa się jako komunistyczny stosunek do pracy, tj. jako ustosunkowanie społeczne.

W ten sposób każdy taki podporządkowany lub jeden z kilku podporządkowanych motywów pracy stanowi nie oddzielną właściwość, oderwaną od ustosunkowania osobowości, lecz jego konieczny komponent. Między motywem jako indywidualną, swoistą stroną ustosunkowania osobowości a społecznym typowym charakterem tego ustosunkowania nie istnieje żadne antagoni- styczne przeciwieństwo, ponieważ każdy motyw wchodzący w system podtrzymuje i wzmacnia określone ustosunkowanie społeczne. Antagonistyczne przeciwieństwo powstaje tylko w tym wypadku,, kiedy jedne i te same motywy wchodzą w skład przeciwstawnych ustosunkowań osobowości. Tak np. motyw ambicji może być zawarty i w komunistycznym stosunku do pracy – („praca sprawą honoru”) i w indywidualistycznym, ka- rierowiczowskim stosunku do tej formy działalności. Ale w takim wypadku przeciwieństwo istnieje nie między motywem i ustosunkowaniem, lecz między dwoma przeciwstawnymi systemami motywów, tj. między ustosunkowaniami jednostki.’

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.