Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

SPOJRZENIA NA CZŁOWIEKA

Jakub Bronowski, uczony o prawdziwie humanistycznej wyobraźni, napisał niedawno, że „nadszedł czas, aby zrozumieniu życia, szczególnie życia człowieka, poświęcić się równie całkowicie i bez reszty, co niegdyś zrozumieniu świata fizycznego”.1 Podobny pogląd wyrazili ostatnio członkowie Klubu Rzymskiego w słynnej książce Granice wzrostu. Stwierdzenia te są czymś więcej niż gołosłowną deklaracją: wskazują one na coraz powszechniejsze przekonanie, że współczesna wiedza o człowieku, o jego motywacji i możliwościach intelektualnych, o rozwoju emocjonalnym i zaburzeniach osobowości, o nerwicach i psychozach jest zawstydzająco mała. W ciągu ostatnich dwudziestu pięciu wieków człowiek dużo szybciej zmieniał wyobrażenia o świecie fizycznym niż o sobie. Od czasów Arystotelesa fizyka i chemia zrobiły milowy krok w kierunku poznania praw rządzących rzeczywistością. W tym samym okresie wiedza o zachowaniu ludzi wzrastała dość powoli. Jeszcze obecnie – w wieku Pawłowa wywołuje niepokój. Coraz powszechniejsze staje się przekonanie, że poznanie osobowości człowieka, jego systemu wartości i możliwości rozwojowych jest niezbędnym warunkiem tworzenia humanistycznej wizji świata. (

Aby stwierdzenia te nie były zbyt gołosłowne, chciałbym zwrócić uwagę na trzy funkcje wiedzy o człowieku. Po pierwsze, wiedza ta jest niezbędna dla kształtowania środowiska fizycznego i społecznego, które otacza człowieka. Tworząc nowe zakłady przemysłowe, planując reformę szkolną czy budując ośrodki wypoczynku trzeba brać pod uwagę osobowość jednostki, jej możliwości adaptacyjne, rozwój motoryezny. Ignorowanie tych psychologicznych i społecznych czynników w przeszłości spowodowało, że budowano mieszkania-klatki, w których nikt nie chciał przebywać, że tworzono instytucje oświatowe, które deformowały zdrową osobowość, że planowano ośrodki rekreacji, które wzbudzały gniew i a- gresję. Wykorzystanie wiedzy naukowej zwiększa prawdopodobieństwo, że środowisko ukształtowane przez człowieka będzie środowiskiem, które jemu służy.

Po drugie, wiedza ta ma podstawowe znaczenie w procesie sterowania ludzkim zachowaniem. Tak więc politycy i kierownicy życia gospodarczego, którzy chcą zwiększyć motywację pracowników, ich sumienność i zaangażowanie, nie mogą zrobić nic lepszego, niż wykorzystać w tym celu prawa uczenia się, a szczególnie dane o roli nagród i kar w działalności człowieka. Ignorowanie tych praw może prowadzić do wielkich rozczarowań. Podobnie psychoterapeuta, który próbuje usunąć lęk neurotyczny pacjenta, musi uwzględnić nowoczesną teorię emocji. Zatem wiedza o funkcjonowaniu człowieka jest podstawą wszelkich oddziaływań wychowawczych czy socjotechnicznych. Dzięki niej można skuteczniej zmieniać zachowanie ludzi

I przystosowywać je do okresu rewolucji naukowo-technicznej. Po trzecie wreszcie, wiedza psychologiczna czy socjologiczna może odegrać znaczną rolę w procesie samopoznania, samorozwoju i samorealizacji. W obecnych czasach coraz wyraźniej zdajemy sobie sprawę, że ludzka osobowość kształtuje się nie tylko dzięki oddziaływaniu rodziny czy szkoły, ale również dzięki samowychowaniu i własnej aktywności. Człowiek jest w dużym stopniu odpowiedzialny za swój charakter, dojrzałość emocjonalną czy odporność na frustrację i stres. Wiedza naukowa pozwala racjonalniej kształtować samego siebie.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.