Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

ROZWÓJ MYŚLENIA U MŁODZIEŻY CZ. II

W stadium operacji konkretnych rozumowanie dotyczy faktów zaobserwowanych. Wykrywane są zależności przez zestawienie, porównywanie spostrzeżonych cech przedmiotów czy zmian zachodzących w toku doświadczenia. W stadium operacji formalnych młodzież przekracza w swym rozumowaniu ramy aktualnych obserwacji. Zamiast, jak poprzednio, myśleć tylko o tym, co jest, albo o tym, co bezpośrednio przedtem było, zastanawia się nad tym, co mogłoby być. Mając do rozwiązania jakiś problem, nie tylko śledzi, jakie zachodzą zmiany, przekształcenia w układzie stosunków między przedmiotami czy zjawiskami w bezpośrednim doświadczeniu, ale przewiduje przekształcenia, które jeszcze nie powstały. Zależność wykrytą w bezpośrednim doświadczeniu traktuje jako jedną z wielu możliwości, której prawdopodobieństwo sprawdza bądź eksperymentalnie, bądź poprzez analizę logiczną. Myślenie w tym okresie staje się myśleniem hipotetyczno-dedukc y j n y m, „tj. zdolnym do dedukowania wniosków z czystych hipotez, nie zaś tylko z realnych obserwacji” (Piaget, 1966, s. 68). Przewidywane zależności traktowane są jako hipotezy, formułowane sądy zestawiane są z innymi i na tej podstawie wysnuwane są wnioski co- do ich prawdziwości.

Piaget mówi, że operacje formalne – to operacje drugiego stopnia, ponieważ dotyczą sądów (zdań) będących wynikiem operacji konkretnych, w których zestawiane były dane bezpośrednie, doświadczalne. Dzięki temu, że istnieje już zdolność do operacji międzyzdaniowych, nie tylko wyprowadzane są wnioski co do prostych zależności między faktami empirycznymi, ale rozpatrywane są wszystkie możliwe kombinacje czynników czy zależności, które mogłyby wchodzić w grę w danym doświadczeniu. Młodzież nie tylko wykrywa, poprzez kolejno wykonywane czynności na najwięcej materiału o interesującym nas okresie rozwojowym, mianowicie: J. Piaget i B. Inhelder, 1966 oraz B. Inhelder i J. Piaget, 1970 (por. bibliografia). przedmiotach (danych empirycznych), jakie stosunki zachodzą między nimi, ale z góry wyodrębnia zmienne wchodzące w skład zjawiska, przewiduje, jakie mogłyby zachodzić między nimi zależności, aby następnie sprawdzać ich prawdziwość przez zestawianie tych elementów w różnych układach.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.