Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

Przebieg różnicowania miejsca w przypadku bodźców wzrokowych

U dzieci ograniczonych umysłowo związek między obydwoma układami sygnałów często jest wyraźnie zaburzony, co znajduje wyraz nie tylko w wypowiedziach dzieci, ale w całym przebiegu wytwarzania odruchów warunkowych. Uchwytne to jest przy porównaniu statystycznych wskaźników liczbowych, najjaskrawiej występuje jednak przy szczegółowej analizie protokołów badań.

Za przykład może służyć przebieg różnicowania miejsca w przypadku bodźców wzrokowych, obserwowany w warunkach eksperymentalnych u Lucjana P., lat 8, ucznja_kj, I szkoły specjalnej (Włodarski i Marki OUZ1C2AU7D lQ52i__ T3A7r\inwiA go u dzieci normalnych i niedorozwiniętych umysłowo. W eksperymentach tych posłużono się 3 pudełkami fioletowymi i 1 pudełkiem żółtym. Cukierek chowano zawsze do pudełka żółtego, zmieniając w poszczególnych próbach jego położenie. Wytwarzano w ten sposób odruch warunkowy na żółtą barwę pudełka. Po wytworzeniu odruchu, co sprawdzano chowając za zasłoną cukierki do pudełka w sposób niewidoczny dla dziecka i następnie umożliwiając dokonanie wyboru1, przystępowano do próby krytycznej. W obecności dziecka wkładano wówczas cukierki do jednego z pudełek fioletowych. U dzieci upośledzonych obniżała się wtedy bardzo znacznie maksymalna długość odroczenia. Aczkolwiek dzieci widziały, że cukierki były chowane do pudełka fioletowego, to jednak poszukiwały ich często w pudełku żółtym. Dzieci normalne nie miały trudności w tej sytuacji, pomagając sobie w rozwiązaniu zadania określeniami słownymi. Wynik ten wydaje się zbieżny z omawianymi wyżej informacjami na temat sztywności odruchów warunkowych u osób niedorozwiniętych i roli systemu słownego w dokonywaniu różnego rodzaju modyfikacji i przeróbek wytworzonych związków.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.