Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

OBECNY STATUS I OCENA TEORII S-R CZ. II

Ważnym wkładem teorii S – R w wiedzę o osobowości jest szczegółowa analiza procesu uczenia się. Oczywiście przekształcanie zachowania w wyniku doświadczenia ma zasadnicze znaczenie dla każdej adekwatnej teorii osobowości, a jednak w wielu teoriach pomija się to zagadnienie lub zbywa się je kilkoma stereotypowymi frazesami. Przynajmniej pod tym względem teoria S – R stanowi model, z którym powinny współzawodniczyć inne stanowiska teoretyczne.

Gotowość Dollarda i Millera do czerpania mądrości z antropologii społecznej i psychoanalizy klinicznej stanowi dla wielu jeszcze jedną atrakcyjną cechę ich stanowiska teoretycznego. Uwzględniają oni zmienne społeczno-kulturowe w większym stopniu niż niemal wszystkie inne omówione przez nas teorie, a jak przekonaliśmy się, ich teoria zawdzięcza wiele wpływom psychoanalizy. Ta ich gotowość do wprowadzenia zmiennych społeczno-kulturowych do swej teorii oraz umiejętność, z jaką to czynią, może wiązać się z faktem, że przedstawiciele antropologii kulturowej stosują tę teorię w szerszym zakresie niż jakąkolwiek inną teorię osobowości z wyjątkiem psychoanalizy.

Skłonność do włączenia hipotez i spekulacji teoretycznych z innych teorii, takich jak psychoanaliza, chociaż aprobowana przez wielu naukowców reprezentujących zarówno teorie uczenia się, jak i inne stanowiska teoretyczne, nie znalazła powszechnego uznania wśród tych, którzy opowiadają się za stosowaniem zasad uczenia się do zjawisk z dziedziny osobowości. Tacy psychologowie, jak Bandura, Wolpe i Eysenck, nie mówiąc już o tych, którzy przyjmują podejście skinnerowskie, nie tylko nie widzą potrzeby wychodzenia poza zasady uczenia się ustalone w laboratorium, lecz ponadto często odrzucają zdecydowanie poglądy bardziej tradycyjnie nastawionych psychologów osobowości, zwłaszcza reprezentujących orientację psychoanalityczną.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.