Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

Nauczanie zindywidualizowane

Rozdział 12. jest kontynuacją rozdziału 11. i stanowi pewne ćwiczenie w zakresie wiedzy i spekulatywnych rozważań. Będziemy zmierzać w kierunku zbudowania teorii nauczania, a następnie rozważać rozmaite sposoby wykorzystywania reguł naszej teorii w celu optymalizacji nauczania dla każdego z naszych uczniów z osobna.

Jest to ćwiczenie z zakresu syntezy, jako że brak jak dotąd powszechnie uznawanej teorii nauczania. Musimy więc sami sobie taką teorię zbudować. Na szczęście wiele jej elementów już istnieje, choć nie wszyscy zgadzają się co do wartości i stopnia zasadności poszczególnych aspektów. Nie będziemy się jednak przejmować tym brakiem zgodności – oczekiwanie na jakiś consensus w tej materii oznaczałoby, że nigdy nic nie zrobimy. Połączymy te elementy najlepiej jak potrafimy, pamiętając, że zawsze musimy być gotowi do modyfikacji naszego wytworu w miarę pojawiania się jakichś nowych danych.

Głównym źródłem informacji, które posłużą nam do wyprowadzenia podstawowych reguł naszej teorii nauczania, będzie biologiczna teoria adaptacji rozwojowej Piageta. Ponieważ nie wszyscy badacze zgadzają się z Piagetem, będziemy musieli przeanalizować inne koncepcje rozwoju, zwłaszcza te, które dotyczą rozwoju intelektualnego, aby dowiedzieć się, czy i w jaki sposób należy modyfikować reguły sformułowane w rozdziale 11. Następnie połączymy te prawa w teorię nauczania, kontynuując pracę zapoczątkowaną przez Brunera. Wreszcie, przeanalizujemy cztery główne metody nauczania w celu dopomożenia Ci w dokonaniu wyboru tej z nich, która będzie Ci najbardziej odpowiadać i która będzie spełniać wszystkie kryteria efektywnego nauczania, określone przez reguły naszej teorii.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.