Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

Metoda odpytywania w nauczaniu

Zadawanie pytań nauczyciele traktują powszechnie jako niezbędny element procesu nauczania-uczenia się-oceniania. Wiadomo też, że zbyt często zdają się na metodę odpytywania, która wymaga od uczniów niewiele więcej niż odtwarzania izolowanych fragmentów wiedzy. Dla licznych dzieci nauka sprowadza się przez to do zbierania informacji w celu późniejszego ich odtworzenia. A przecież jest rzeczą oczywistą, że uczenie się nie powinno polegać jedynie na zapamiętywaniu faktów. Dlatego pytania, które zadajemy na co dzień naszym uczniom muszą być starannie dobrane i sformułowane. Powinny one precyzyjnie odzwierciedlać to, co zgodnie z naszymi intencjami mają oni sobie przyswoić, a równocześnie być źródłem kształtujących informacji na temat jakości procesu uczenia się. Wynika stąd, że pytania, które zadajemy uczniom, muszą być podobne względejn celów dydaktycznych. Jak się wkrótce przekonamy, dobór właściwych pytań nie nastręcza trudności z chwilą szczegółowego wypisania celów dydaktycznych w odpowiedzi na pytanie: „Czego powinni się nauczyć?”

Norris Sanders (1966) pokazał, w jaki sposób można wykorzystać książkę Blooma Taxonomy of Educational Objectives: Cognitive Domain jako przewodnik w konstruowaniu pytań zmuszających uczniów do funkcjonowania na rozmaitych poziomach intelektualnych ponad prostym odtwarzaniem pamięciowym. Operując głównymi kategoriami taksonomii, Sanders opracował coś, co nazwał Taxonomy of Questions (Taksonomią pytań) – Tabela 13-3.

Jeżeli nauczyciel przyswoił sobie cechy poszczególnych kategorii bloomo- Pytania zadawane wskiej Taksonomii (wiedza, rozumienie, zastosowanie, analiza, synteza uczniom są i ocena) i sformułował na różnych poziomach szczegółowe cele dydaktyczne Podobne do– danej lekcji, bez trudu wymyśli pytania odzwierciedlające wymagany szczebel

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.