Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

INTELIGENCJA – DEFINICJA I POMIAR

Gdy dziecko rośnie, zaczyna rozumieć coraz więcej otaczających je zjawisk, zapamiętuje coraz lepiej nazwy miejscowości i imiona ludzi, uczy się wykonywać skomplikowane polecenia, planować i myśleć konstruktywnie. Zestawia swoje pojęcia z obserwowanymi faktami, koryguje swe błędy dla szybszego osiągnięcia bardziej skutecznego przystosowania się do otoczenia.

W ten sposób wzbogaca się treść jego zachowania się. Jedną z ważniejszych cech, która pozwala dziecku na osiąganie tego postępu, jest jego ,,ogólna inteligencja”, zdolność myślenia i uczenia się, przyswajania informacji i korzystania z nich, rozwiązywania problemów i operowania abstrakcjami, regułami i symbolami.

Psychologowie mierzą inteligencję stosując standaryzowane testy zdolności umysłowych i oceniając bystrość intelektualną w stosunku do innych ludzi w tym samym wieku. Na przykład, jeśli 50-letni człowiek w badaniu testem nazywanym Skalą do Badania Inteligencji Ludzi Dorosłych Wechslera (WAIS ), uzyskuje rezultat odpowiadający przeciętnym wynikom ludzi 50-letnich, jego inteligencja jest określona jako przeciętna (2). Ocena inteligencji ludzi dorosłych nie jest tak prosta jak ocena inteligencji młodzieży. Termin „iloraz inteligencji” (I.I.) jest obecnie ogólnie znany, jednak stosunkowo mało ludzi poza gronem zawodowo pracujących psychologów zdaje się rozumieć ograniczenie jego zastosowań. Załóżmy, że 10-letnie dziecko badane jest dobrze znanym testem inteligencji, mianowicie zrewidowaną stanfordzką wersją testu Bineta (3). Wykonało ono poprawnie wszystkie próby przeznaczone dla dzieci młodszych (6 prób dla każdego roku) i dla roku dziesiątego, a nawet lat jedenastu. Rysowało z pamięci, porządkowało kolejność słów w zadaniach, wykrywało nonsensy w twierdzeniach, określało poprawnie pojęcia abstrakcyjne itd. Test jest tak opracowany, aby przeciętne dziecko w danym wieku mogło go wykonać. Zadania testowe pozwalają mierzyć „wiek umysłowy” (W. U.), ponieważ jego wykonanie zależy od inteligencji, a nie od wieku chronologicznego, tj. wieku życia (W. Z.), chociaż u dzieci normalnych inteligencja rozwija się wraz z wiekiem. Iloraz inteligencji jest określony następująco:

Dla uzyskania ilorazu inteligencji dzieli się „wiek umysłowy” przez „wiek życia” (np. 11 lat dzielone przez 10 lat) i mnoży przez sto (1,1X100=110). Chłopiec, którego „wiek umysłowy” jest równy „wiekowi życia”, uzyska iloraz inteligencji równy 100. Iloraz poniżej 100 oznacza, iż „wiek umysłowy” jest niższy od „wieku życia”. Ilorazy od 85 do 115 uzyskane przy stosowaniu wersji stanfordzkiej testu Bineta oznaczają normalną inteligencję. Takie ilorazy uzyskuje około 2/3 badanej populacji. Iloraz poniżej 85 oznacza człowieka niedorozwiniętego lub ociężałego umysłowo, natomiast ludzie szczególnie zdolni uzyskują wyniki powyżej 115. Iloraz inteligencji jest zatem wskaźnikiem poziomu inteligencji danej jednostki w stosunku do innych ludzi, tak więc osoba o ilorazie 100 ma inteligencję przeciętną, wyższą niż połowa ludzi w tym wieku, a niższą od drugiej połowy. Osoba o ilorazie 130 znajduje się wśród „górnych” 5%. Człowiek o ilorazie 60 należy do opóźnionych w rozwoju umysłowym, ponieważ tylko 1% populacji posiada taki lub niższy iloraz.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.