Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

GRUPY SWOJE I OBCE

Grupy można podzielić także na grupy swoje (ingroups) i obce (outgroups). Grupę swoją stanowi zbiorowość, do której jednostka należy i z którą dzieli poczucie tożsamości i lojalności. Przeciwieństwem grupy swojej jest grupa obca, do której jednostka nie należy, i wobec której nie jest lojalna. Ludzie zazwyczaj są nastawieni negatywnie, a nawet wrogo, w stosunku do grup obcych. „My” to członkowie grupy swojej: „oni” są członkami grupy obcej.

Wrogość między grupami swoimi a obcymi służy do określenia granic między grupami. Granice te mogą być geograficzne, wyznaczone, na przykład, przez granice dzielnicy, w której działają „lokalne gangi”. Mogą też być kulturowe i wyrażać wrogość między „miejscowymi” a „imigrantami”.

Grupy swoje i obce zazwyczaj nie utrzymują z sobą kontaktów. Ich wiedza o sobie nawzajem jest niewielka, a wrogość często opiera się na stereotypach. Te poglądy i rzadkie kontakty umacniają obojętność, a nawet jawny antagonizm między grupami swoimi i obcymi.

Ludzie nie zawsze są członkami grup, które są dla nich ważne i wpływają na ich działania. Grupy te – nazywane grupami odniesienia – wykorzystywane są przez jednostki do formułowania opinii oraz porównywania i oceny własnych zachowań.

Trzy funkcje grup odniesienia. Grupy odniesienia spełniają trzy funkcje. Pierwszą z nich jest funkcja normatywna, która polega na określaniu właściwych form zachowania. Funkcja porównawcza zapewnia wzór do naśladowania lub standard, według którego osądza się słuszność oczekiwań wy- rażanych przez innych w stosunku do jednostki. Trzecią funkcją spełnianą przez grupę odniesienia jest funkcja audytoryjna, która polega na ocenie sto- sowności zachowań jednostki.

Niektóre grupy odniesienia mogą spełniać więcej niż jedną z tych funkcji. Rodzice, na przykład, spełniają zazwyczaj wszystkie trzy: uczą dzieci, co wolno, a czego nie wolno robić (funkcja normatywna): służą jako wzór do naśladowania (funkcja porównawcza): okazują aprobatę lub dezaprobatę wobec zachowań dziecka (funkcja audytoryjna). Podobnie jest z przyjaciółmi, którzy często spełniają więcej niż jedną z funkcji grup odniesienia.

Grupy odniesienia nie zawsze są grupami z socjologicznego punktu widzenia. Pojęcie grupy odniesienia stosowano do opisu jednostek czy abstrakcyjnych idei (np: „wolności”, „równości”), które wpływają na ludzkie działania i sposób myślenia ludzi o sobie. Wpływ ten może być zarówno pozytywny, jak i negatywny: oznacza to, że może pomóc ludziom w określeniu, jacy chcą być i jacy nie chcą być. Dla wojujących antykomunistów tradycyjni liberałowie są negatywną grupą odniesienia, ponieważ uważani są za zbyt „miękkich” i „pokrętnych”. Antykomuniści nie chcą zachowywać się tak jak liberałowie, przeciwnie, często życzą sobie, by ich zachowania były zupełnie inne.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.