Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

Dzieci w wieku szkolnym – pobyt w szpitalu cz. II

Odkrycia te stanowią poparcie koncepcji rodziny jako pierwotnej grupy wsparcia dziecka i wskazują na wagę radzenia sobie z sytuacją przez matki i ojców oraz na potrzebę subiektywnej siły w przeżywaniu przez nich stresu, gdyż wpływa to na nastawienie dziecka w stosunku do swojej przyszłości. Rodzina odgrywa więc znaczącą rolę w kształtowaniu się pozytywnego nastawienia dziecka do swojej przyszłości. Poczucie pesymizmu i rezygnacji może mieć negatywny wpływ na stosowanie się do wymogów leczenia, potem długoterminowego przystosowywania się, wreszcie nawet do woli przeżycia (Błeszyńska 1983 s. 21 i nn.).

Jeśli lekarz osiągnie twórczą relację z dzieckiem, w której może swobodnie rozmawiać z nim bez obecności rodziców, wówczas może wykorzystać tę płaszczyznę porozumienia w celu sprostowania niewłaściwych pojęć oraz uzupełnienia wiadomości dziecka. Oczywiście, ilość przekazywanych informacji będzie zależała od wieku i poziomu rozwoju dziecka. Chociaż czasem rodzice mogą czuć się zagrożeni przez to wykluczenie ich, w rzeczywistości jest rzeczą korzystną, by lekarz uczestniczył w działaniu edukacyjnym ich dziecka.

W porównaniu z przedszkolakami dzieci szkolne mają większą obawę o swoją prywatność i intymność. Ich szczególna skromność może kolidować z badaniami medycznymi. W granicach możliwości należy respektować ich potrzebę prywatności.

Choroba powoduje utrudnienie w zdobywaniu wiedzy szkolnej, w funkcjonowaniu w relacjach szkolnych grup rówieśniczych. Skutki fizyczne i emocjonalne choroby doprowadzają do obniżenia się frekwencji i wyników szkolnych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.