Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

CHARAKTERYSTYCZNE BADANIA I METODY BADAWCZE SKINNERA

Rozpatrzyliśmy już wiele cech, pod względem których prace Skinnera i jego zwolenników odbiegają od przyjmowanych obecnie norm. Do tych cech należy intensywne badanie pojedynczych osobników, zautomatyzowana kontrola warunków eksperymentalnych i automatyczny zapis reakcji oraz skoncentrowanie się na prostych zachowaniach, które można modyfikować za pomocą odpowiedniej manipulacji środowiskiem. Obecnie omówimy nieco dokładniej niektóre aspekty tego sposobu podejścia i przytoczymy parę przykładów programów badawczych, zrealizowanych przez Skinnera i jego uczniów. Czytelnik, który chciałby zapoznać się dokładniej z badaniami Skinnera i jego zwolenników, ma do dyspozycji kilka doskonałych tekstów źródłowych, spośród których należy wymienić prace zbiorowe po redakcją Honiga (1966) oraz Honiga i Staddona (1977), własną pracę Skinnera Cumulative record (1961 – Zapis kumulatywny), a także książkę poświęconą problematyce osobowości (Lundin, 1969).

Wspomnieliśmy już o tym, że Skinner w swych pracach eksperymentalnych kładzie nacisk na badanie pojedynczych osobników. Wiąże się z tym problem wyeliminowania nie ustalonych oddziaływań, które mogłyby wpłynąć na zachowanie badanego osobnika. Inni badacze eksperymentujący na zwierzętach, którzy interesują się głównie procesem uczenia się, zwykle prowadzą swe eksperymenty na dużych grupach zwierząt. To pozwala im mało troszczyć się o nie kontrolowane zmienne, pod warunkiem, że rozkład ich jest losowy. Skinner natomiast twierdzi, że jeśli istnieją nie kontrolowane zmienne, które wpływają na zachowanie, to nie powinno się ich lekceważyć, ponieważ zasługują one na zbadanie w równym stopniu jak inne zmienne. Ponadto sądzi, że powinniśmy starać się zapewnić indywidualną kontrolę zachowania badanego osobnika. Jeśli w eksperymencie konieczny jest udział dużych grup zwierząt, to – według Skinnera – jest to przyznanie się do porażki. Jeśli wpływ zamierzonej manipulacji zmienną niezależną jest w znacznym stopniu zamaskowany dużą zmiennością „przypadkową”, czyli „szumem”, świadczy to wyraźnie o tym, że nie zapewniono odpowiedniej kontroli. W takich warunkach Skinner by zrezygnował, przynajmniej chwilowo, z zamiaru manipulowania pierwotną zmienną niezależną, natomiast przystąpiłby do prób ujawnienia ukrytych zmiennych, będących przyczyną tej zmienności. Takie badanie może dostarczyć informacji o zmiennych, które niezależnie od manipulacji eksperymentatora wpływają na dane zjawisko, a w pomyślnym przypadku może podsunąć pomysł, w jaki sposób zredukować wprowadzaną przez nie zmienność. Wówczas można ponownie skupić uwagę na skutkach oddziaływania pierwotnej zmiennej i eksperyment będzie mógł być przeprowadzony w warunkach bardziej poprawnych metodologicznie.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.