Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

Budohoska i jej praca

Z danych uzyskanych przez Budohoską (1966) wynika, że przy uczeniu się materiału interpolowanego metodą odmienną od używanej przy uczeniu się materiału początkowego, można nie tylko osłabić interferujący wpływ działania czynności interpelowanej, lecz w pewnych przypadkach uniknąć go zupełnie.

W eksperymencie przeprowadzonym według schematu SR-SRi autorka posługiwała się metodą par skojarzeń w uczeniu się materiału początkowego, zaś zmodyfikowaną metodą swobodnych skojarzeń przy uczeniu się materiału interpolowanego, uzyskując retroaktywne ułatwienie zamiast retroaktywnego hamowania.

W innych eksperymentach (Postman i Adams, 1965) badano zależność hamowania retroaktywnego od sposobu uczenia się obu materiałów: w tym celu osoby badane otrzymywały instrukcję dotyczącą bądź uczenia się zamierzonego, bądź też uczenia niezamierzonego. Materiałem początkowym, jak i interpolowanym były serie składające się z 20 sylab bez sensu, eksponowane jeden raz. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że przy uczeniu się obu materiałów w jednakowy sposób występuje silniejsze hamowanie retroaktywne niż przy uczeniu się każdego z materiałów metodą odmienną. Autorzy stwierdzają ponadto, że niezależnie od sposobu uczenia się materiału początkowego, uczenie się materiału interpolowanego w sposób zamierzony utrudnia w większym stopniu zapamiętanie materiału początkowego, niż uczenie się go w sposób niezamierzony. Ostatni wniosek budzi jednakże pewne zastrzeżenia. W omawianym eksperymencie nie kontrolowano bowiem stopnia opanowania czynności interpolowanej, chociaż czynnik ten wpływał niewątpliwie na uzyskane wyniki.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.