Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

Badania nad transferem bilateralnym

Rezultaty potwierdzające konkluzję, że uczenie się nowych reakcji na stare bodźce daje transfer negatywny, uzyskuje się najłatwiej w badaniach nad czynnościami motorycznymi. Hunter (McGeoch, 1953) np. ćwiczył szczury w chodzeniu na prawo, gdy zapalało się światło, i na lewo, gdy światło gasło. Po dwóch kolejnych dniach, w których zwierzęta nie popełniały więcej niż 5% błędów, autor przystąpił do ćwiczenia szczurów w chodzeniu na prawo, gdy było ciemno, i na lewo, gdy zapalało się światło. W toku uczenia się zadania drugiego, które wymagało przyswojenia sobie nowych reakcji na stare bodźce, wystąpił transfer negatywny. Wyuczenie się pierwszego zadania wymagało 286 prób, drugiego – 603 próby. Podobne wyniki uzyskał Bunch.

Omawiana zależność wiąże się z badaniami nad transferem bilateralnym, które często prowadzi się pod nazwą eksperymentów nad uczeniem się skrzyżowanym. Związek ich polega na tym, że w obu rodzajach eksperymentów sytuacja bodźcowa w toku uczenia się materiału początkowego i testowego jest ta sama. Oba typy badań różnią się natomiast tym, że w eksperymentach omówionych wyżej w materiale testowym występują nowe reakcje, przy uczeniu skrzyżowanym zaś reakcje pozostają te same, lecz wykonane bywają przez inny narząd.

Liczne badania, datujące się już od końca XIX wieku, wykazują, że u osób ćwiczących prawą rękę w rzucaniu strzałą do celu, rysowaniu w lustrze, wodzeniu rylcem po tarczy pursuimetru, rozwiązywaniu labiryntu palcowego i w innych spostrzeżeniowo-motorycznych czynnościach, wprawa przenosi się na lewą rękę, która nigdy nie była w tych zakresach ćwiczona. Pozytywny, bilateralny transfer nie ogranicza się jedynie do symetrycznych członków ciała, lecz stwierdza się np. przenoszenie wprawy ze stopy na rękę znajdującą się po tej samej stronie ciała – jak również z lewej nogi na prawą rękę. Wyczerpujące dane na temat transferu bilateralnego można znaleźć u Woodwortha i Schlosberga (1963). Podobne zjawisko obserwuje się w badaniach reakcji warunkowych. Jak stwierdzono niejednokrotnie, reakcja wykonywana przez określony narząd, uwarunkowana na określony bodziec, może zostać wykonana ną-ten sam bodziec, ale przez inny narząd (Hilgard i Marquis, 1968). Na szczególną uwagę zasługuje eksperyment Ettlingera (1960) przeprowadzony z małpami, w którym nie stwierdzono transferu przy uczeniu się tych samych reakcji na te same bodźce percypowane wzrokowo i dotykowo.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.