Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

Badania nad percepcją

Wnioski dotyczące roli dojrzewania i uczenia się w percepcji u ludzi nie opierają się najczęściej na badaniach eksperymentalnych, lecz na obserwacjach nad osobnikami, którym w późnym okresie życia usunięto kataraktę. Zazwyczaj upływało dużo czasu, zanim percepcja wzrokowa osiągnęła poziom właściwy ludziom, u których analizator wzrokowy nie był uszkodzony (Hebb, 1949). Rzecz oczywista, obserwacji tych nie przeprowadzano w warunkach tak ścisłej kontroli, jak w badaniach nad zwierzętami. Ten warunek ścisłej kontroli spełniają ostatnio prowadzone badania mające określić rolę fiksacji w procesie percepcji u noworodkowi Fantz, Ordy, Udelf, 1962: Fantz, 1963). Eksperymenty te – być może – rzucą nowe światło na mechanizm percepcji.

Badania nad percepcją nie dają jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, czy percepcja jest właściwością wrodzoną czy nabytą? Uzyskane wyniki zależą w dużej mierze od zwierzęcia, na którym prowadzono badania, od rodzaju badanej reakcji oraz od czasu, w jakim zwierzę przebywało w ciemności. Przyjmując, że o wrodzonym charakterze reakcji decyduje fakt jej występowania bezpośrednio po opuszczeniu przez zwierzę ciemnego pomieszczenia, możemy sądzić, że u kur, szczurów i królików percepcja zdeterminowana jest dojrzewaniem. Wyniki badań prowadzonych na kotach, a zwłaszcza na małpach, oraz obserwacje nad ludźmi zdają się sugerować, że percepcja jest właściwością nabytą w wyniku indywidualnego ćwiczenia pod wpływem bodźców świetlnych. Ludzie, małpy i koty wymagają długiego okresu ćwiczeń, zanim sprawność występowania reakcji, w których zaangażowany jest analizator wzrokowy, osiągnie poziom właściwy osobnikom nie pozbawionym bodźców świetlnych. Odpowiedź na pytanie, czy percepcja jest wrodzona czy nabyta, zależy od rcdzaju badanej reakcji . Na podstawie tych badań wydaje się, że bardzo proste reakcje na bodźce świetlne, np. zwężanie się źrenicy i zamykanie powiek na widok zbliżającego się przedmiotu, zwrot oka w kierunku światła – występują w wyniku dojrzewania. Natomiast bardziej złożone zachowanie kierowane wzrokiem, np. omijanie przeszkody, wybieranie platformy w aparacie „pozorne urwisko”, wymaga u wielu zwierząt ćwiczenia. Wyniki poszczególnych eksperymentów zależały również od czasu, w jakim zwierzę przebywało w ciemności. Zazwyczaj, im dłużej było ono pozbawione stymulacji świetlnej, tym gorzej wykonywało czynności kierowane wzrokiem.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.