Dobry psycholog z Wrocławia. Sprawdzona pomoc psychologiczna. Zadzwoń!

Badania Lehmana

Badania Lehmana ujawniły inny ciekawy fakt. Zwrócił się on do pewnej liczby chemików z prośbą o dokonanie wyboru setki najważniejszych osiągnięć naukowych, wymienionych w książce Hüditcha A Concise History of Chemistry. Okazało się, iż 2/3 respondentów zgodnie wymieniło 52 prace naukowe jako najwartościowsze. Rozkład wieku autorów tych prac najbardziej wartościowych był szczególnie godny uwagi,

Żaden z nich nie był w wieku poniżej lat 20, ale liczba prac wzrastała bardzo szybko do maksimum w grupie od 25 do 29 lat. b) Po wcześnie występującym szczycie następował gwałtowny spadek liczby prac, a twórczość kończyła się około 60 roku życia. A zatem szczytowe lata dla rzeczywiście wybitnych prac w zakresie chemii przypadają w nieco wcześniejszym okresie życia niż dla osiągnięć, które mają mniejsze znaczenie naukowe, a związek wybitnych prac z wiekiem jest może nawet bardziej wyraźny. W porównaniu z produktywnością w zakresie prac nieco mniej cennych, lata twórcze dla dzieł wybitnych rozpoczynają się trochę później, szczyt następuje nieco wcześniej a następujący po nim spadek jest również nieco szybszy. Podobne fakty zaobserwowano w innych wyżej cytowanych dziedzinach. Badania oparte na dużej liczbie osób i liczba prac naukowych ujawniają wpływ starzenia się na ilość osiągnięć, badając natomiast mniejszą liczbę ludzi i prac o najwyższej wartości (szczególnie oryginalnych i wybitnych), wykrywa się wpływ starzenia się na „jakość”. Ogólna liczba prac opublikowanych przez autorów zaliczonych do poszczególnych grup wieku spada wraz z wiekiem stosunkowo nieznacznie. Gdy jednak brać pod1 uwagę wiek autorów „najlepszych książek” w ich życiu, wskaźnik spada dość regularnie począwszy od połowy lat trzydziestych. W filozofii najbardziej twórczy okres przypada między 35 a 39 rokiem życia tak pod względem jakości, jak ilości. Obserwowane przez Lehmana prawidłowości są czasem zakłócone ze względu na stosunkowo małe liczby autorów w poszczególnych grupach wieku. Pomijając jednak te błędy, wynikające z niedoskonałości metody badawczej, ogólny obraz jest bardzo wyraźny.

W badaniach Lehmana okres szczytowy nie zawsze przypadał na lata 30 do 34. Dla metafizyki okres szczytu występuje w latach 40 – 49. Początek okresu twórczego u psychologów przypada stosunkowo późno, między 25 a 29 rokiem życia, a szczyt twórczości naukowej przypada na okres między 35 a 39: później zaznacza się stopniowy spadek aż do roku 80. Wykres obrazujący prace astronomów zaczyna się już u ludzi przed dwudziestką, wzrasta dosyć nierównomiernie do wczesnych lat czterdziestych, a następnie spada równomiernie do lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Badania dotyczące 45 poetów (autorów ok. 600 poematów) wykazały odwrotny układ: wczesny okres szczytu między 25 a 29 rokiem życia, następnie spadek – gwałtowny do lat 35, a stopniowy do lat 90.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.